Een paar weken geleden op Texel moesten we tijdens het Texels bluesfestival nog genoegen nemen met een plaats in de vensterbank (buiten wel te verstaan). Zondagavond 30 oktober zaten we ereloge bij Danny Bryant's RedEye Band. Plaats van handeling: Cafe De Witte Bal in Assen. Een mooi oud bruin cafeetje in de binnenstad van Assen dat wekelijks bol staat van de goede muziek.

Het is deze avond niet al te druk in de Witte Bal. De reden hiervan zal ongetwijfeld het evenement The Night of the Guitar in dezelfde plaats zijn. De avond ervoor waren ook reeds op 8 locaties livebands te bewonderen geweest en deze avond zal de afsluiting van het festival in Theater Diana plaats vinden. De gezelligheid in het knusse cafe is er in elk geval niet minder om.

Danny is met z'n familie (vader op bas en moeder als manager c.q. wakend oog) bezig aan een indrukwekkende tour en wisselt met de grootste regelmaat Groot-Brittannie af met Nederland, Belgie & Duitsland. Op zondag 5 november verlaat hij Nederland voor een week om op 18 november weer op de Bluesnight in Ochten te verschijnen. Op 6 november speelt hij nog in het Belgische Verviers waar hij het podium zal delen met z'n grote voorbeeld Walter Trout.

Bryant kijkt het eerste half uur van de set de kat een beetje uit de boom en begint het optreden in de Witte Bal met hoofdzakelijk eigen werk van z'n laatste cd ''Days like this'' en een enkele cover waaronder het schitterende All your love van John Mayall. Het geluid is gelukkig zuiver maar wel knoeperhard en een paar goede oordoppen zijn absoluut geen overbodige luxe. Zo om en nabij het einde van de eerste set lijkt Danny helemaal warm gedraaid en maakt de bigboy er met de aanwezige liefhebbers een fantastisch feest van. De trucendoos gaat zo ver mogelijk open en als een ervaren bluesrocker bespeelt hij zijn gitaren met de tanden en speelt hij de slide met een bierglas alsof zijn leven er van af hangt.

Om kwart over negen wilden we onze trein naar Meppel weer halen, maar soms zijn er van die avonden dat je eigenlijk niet weg wilt. Een avondje met Danny Bryant in de Witte Bal was dus zo'n avond.

Met helaas maar 1 toegift in de vorm van Eric Clapton's Knockin' on heaven's door is het na zo'n twee uur bluesrock gedaan met de pret en is er gelukkig nog even tijd om na te kletsen en een biertje te drinken met papa Bryant.

De eerste paar foto's staan inmiddels in het fotoalbum links op de pagina.